Vrijdag 27 april.

Op naar Thessaloniki. De wegen zijn goed. Het weer is prima, iets te warm, maar niet zeuren. Onderweg zien we veel leegstand van fabrieken en winkels. Er zijn ook hele stukken bij waar we geen bebouwing zien alleen bossen, velden en hier en daar een kudde geiten met een herder erbij. In Thessaloniki is een camperplaats bij een caravan en camperdealer. Maar eenmaal daar aangekomen zien we geen vrije plaats meer en de campers die er staan hebben wel erg weinig ruimte. Kortom niets voor ons. In Epanomi zou een camping open moeten zijn dus daar koersen we op aan. Via allerlei binnenwegen komen we bij het strand aan en daar ligt de camping en hij is nog open ook. Veel campings in Griekenland gaan pas op 1 mei open. We vinden een prima plaats in de schaduw. De voorzieningen zijn goed, jammer dat er overal zoveel honden zijn (blaffend en wel).

Onze naaste buren zijn twee potige Oostenrijkers. Er worden filmopname van de mannen gemaakt (gelukkig niet van ons). Wat precies de bedoeling is van de opname wordt ons niet duidelijk.

Zaterdag 28 april.

De camping was goed maar niets voor ons om te blijven. Het enige wat je hier kunt is de hele dag in de zon liggen en dat laten wij graag aan anderen over. We zetten koers naar een ander gebied: Meteora. 

Via goede snelwegen rijden we naar Kastraki waar een camping is vlakbij de kloosters. Camping Vrachos is een gezellige camping met veel bomen, gras en bloemen. Het wordt van lieverlee een drukke boel op de camping. Veel Grieken die een weekeinde uit zijn maar ook een groep deux chevaux rijders. Naast ons staat een Duits gezin met vijf kleine kinderen. Deze familie blijkt een half jaar op vakantie te zijn. De twee oudste kinderen krijgen les van pa en ma. Blijkbaar zijn in Duitsland de ouderschapsvoorzieningen zo goed dat mensen ook een tijd er tussen uit kunnen.