19 april 2018
We rijden verder want we willen een plaats bezoeken die op de erfgoedlijst staat van Unesco, te weten Koprivstica. Er zijn originele houten woningen te zien uit 17e en 18e eeuw die bijzonder zijn in hun soort. Ze zijn ook op een bijzondere manier van kleur voorzien. Het dorp blijkt in de verlaten binnenlanden van Bulgarije te liggen midden in de bergen. Het toerisme was dit jaar nog niet erg op gang gekomen en alles lag er wat verlaten bij. Eerlijk gezegd vielen de huizen ons wat tegen maar oordeel zelf, we doen er een paar foto's bij.
We zetten onze reis voort naar Kazanlak. We zien enorme velden met rozenstruiken. De rozen beginnen hier groen te worden, net als in Nederland denk ik, maar voor bloemen is het natuurlijk veel te vroeg in het jaar. De beroemde Bulgaarse Rozenolie, en andere aanverwante artikelen, komen hier vandaan.
De camping in Kazanlak is er een uit de communistische tijd. De tijd was er stil blijven staan. Een motel met erbij huisjes, driehoekig van vorm, met daarin 2 bedden met een matras uit de 70-er jaren (nog steeds in gebruik!), een tafeltje, geen stoelen, een toilet annex douche. Daar moest je het mee doen. Wij stonden met onze camper natuurlijk gewoon op het kampeerveld, maar we kregen de sleutel van een van deze huisjes om te kunnen douchen en eventueel het toilet te gebruiken. De originele toiletgebouwen die bij een camping horen waren deels (inwendig) gesloopt dan wel in gebruik als varkensstal! We vermoeden dat campinggasten in de zomer allemaal een huisje tot hun beschikking krijgen ten einde te kunnen douchen etc. Wat een primitieve toestand.
Wel was er naast het hotel een prachtig groot restaurant waar je prima kon eten voor heel weinig geld.
