11 april 2018

We zitten nu in Lonja, een klein plaatsje in het noord-oosten van Kroatië tegen de grens van Bosnië- Herzegovina. Het ligt midden in een natuurpark waar onder anderen heel veel ooievaars komen.
's Winters bivakkeren die in Zuid Afrika en in de zomer in dit gebied. Het natuurpark bestaat voornamelijk uit een drassig landschap waar de rivier de Sawa  doorheen stroomt. En dat het hier drassig is hebben we geweten of beter, onze Tom-Tom heeft het niet geweten. Die zocht voor ons natuurlijk de kortste weg zoals we hadden opgedragen, maar die liep wel dwars door het moerasgebied. Een weg die geen mens normaal neemt, al helemaal niet met een camper, maar waar we als bij een fuik in vast liepen. Nauwelijks anderhalf keer de breedte van de camper met links en rechts zachte berm en meteen water. Eerst viel het nog wel mee maar al gaande weg kwamen er steeds grotere gaten in de met stenen verharde grintweg en waren er

boomstammen die de weg versperden. Stukken waar het water over de weg heen liep en je geen idee had of er een diep gat in zat of niet. Maar omkeren was er niet bij domweg omdat dat niet kon, er was maar een weg en die was veel te smal om te draaien. We moesten wel en dat 12 kilometer lang!
We zijn er uiteindelijk zonder grote problemen doorheen gekomen en de camper lijkt het te hebben overleeft. We hadden tenslotte zelfs nog de moed om een paar foto's te maken.