5 mei
We rijden naar Pogradec aan de zuidkant (Albanese kant) van het meer van Ohrid. Het is in afstand maar 110 km, maar het wordt een lange tocht. We moeten nog 2 bergpassen nemen en de weg is niks beter dan gisteren. Gigantisch veel gaten, hobbels en weggeslagen wegdek doordat regenwater de grond eronder heeft weggeslagen. De zijwegen zijn zo mogelijk nog erger. Het is begrijpelijk dat er zo weinig verkeer is, je kunt hier nauwelijks rijden en veel wegen zijn er ook niet. De natuur is wel erg mooi. Af en toe ontmoeten we een taxibusje waar zo'n 8 personen in kunnen en zowaar een enkele camper. Dat is het dan. Alles in onze wagen kreunt en knarst en we vragen ons af hoe lang hij het nog volhoudt. De buitenkant ziet er niet uit vanwege alle stof en modder. Als we stoppen voor een kop koffie ontmoeten we een achttal Duitse motorrijders die ook even bijkomen. Ze komen uit Macedonië en klagen ook over de weg. Ook hun motoren zien er niet uit. Ze wisten toen nog niet dat voor hen (ze reden richting Griekenland) de weg nog veel slechter zou worden. Vlak voor de stad Korcë wordt de weg een stuk beter. Er zijn nog wel gaten, maar we kunnen nu weer met 60 a 70 km/h rijden. In de stad Korcë gaan we op zoek naar een bank, want we hebben nog geen Albanees geld (ALL=Albaneze Lek. 1 Lek = € 0,008). We gaan ook wat boodschappen doen. Het centrum van de stad oogt modern. Veel nieuwe winkels en kantoren. En mocht je ooit bezitter zijn geweest van een Mercedes Benz, welnu die rijdt nu heel waarschijnlijk hier. Kennelijk is het bezit ervan en het rijden ermee een ultiem status symbool. Het wemelt hier van dit type auto.
We vervolgen onze weg naar het Ohrid meer. In principe mag je in de stad maximaal 40 km/h rijden en er buiten 80 km/h, niemand houdt zich er hier aan. Het zelfde geldt voor andere verkeersregels, ze lappen alles aan hun laars, net als de Grieken trouwens. Rond 1 uur arriveren we op de camping aan het Ohridmeer. Een prima ogende camping met superschone douches, mooie plaatsen en dat voor € 12,50! Helaas begint het wat te miezeren en dat blijft zo de rest van de dag.