Het meer van Ohrid heeft een deel in Albanië en een deel in Macedonië. We vertrekken naar het Macedonische deel. Bij de grens worden weer onze paspoorten gescand (voor de zoveelste keer) maar wij mogen al snel verder. De wegen in Macedonië zijn heel wat beter dan in Albanië.
We installeren ons op een camping pal aan het meer. We worden ook hier hartelijk ontvangen met koffie en Rahki, de plaatselijke drank, lijkt op shlivowitz maar ik heb het glaasje onder de camper leeggegooid. Op het eind van de middag gaan we nog even met de fiets naar de nabijliggende stad Struga. Daar worden we verwelkomd door de klanken van de Imam die uit de luidsprekers van de minaret klinkt.
In een van de straten zien we kinderen in klederdracht langs de weg staan. Bij navraag blijkt het de feestdag van de christelijke kerk te zijn, St. George. We horen gezangen uit het kerkgebouw komen. Zowel mannen als vrouwen zingen kerkliederen. Vlak bij de kerk staat een man in een soort ridder kostuum. Hij zit geduldig op zijn paard te wachten. Inmiddels drommen de mensen toe en iedereen stelt zich op langs de kant van de weg. Wij zijn nieuwsgierig genoeg om dat ook maar te doen. Het duurde alles bij elkaar nog ruim een uur maar toen kwam de stoet in beweging. Man op paard, geestelijken, mannen en vrouwen met houten kruizen, kinderen in klederdracht en vaandeldragers. Hier kan Wim een paar leuke foto's maken.
